<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1" ?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" xmlns:admin="http://webns.net/mvcb/" xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
<channel>
<title>Toneelfabriek produceert de Trilogie van de Waan</title>
<link>http://www.toneelfabriek.nl</link>
<description>Het laatste nieuws van Toneelfabriek</description>
<copyright>Copyright 2009Toneelfabriek</copyright>
<pubDate>2009-07-13T15:26:00+02:00</pubDate>
<item>
<title>Presentatie Niets zal Vergaan</title>
<link>http://www.toneelfabriek.nl/default.asp?id=890&amp;nieuwsid=15</link>
<description><![CDATA[ <p>Parool Theater, zondag 19 juli - 21.00 uur<br />Sint Pieterspoortsteeg 33, 1012HM Amsterdam</p>
<p>Entree &euro; 7,50<br />reserveren: 020-5584444 of theater@parool.nl</p>
<p>Fragment uit de brief van 8 februari 1989: <br />..."Lieve Ricar: Ik heb vandaag een Amarilles vermoord. Ik pakte een schaar en hakte vol wreedheid en zonder mededogen in op de met sap gevulde stam. "jij gaat sterven", riep ik diabolisch, "jou ga ik  eigenhandig afmaken, killen, jij mooi, verlept monster!" Toen de Amarilles (hij was van een tere en kwetsbare roze-witte schoonheid, ik hield van hem) geen kik meer gaf heb ik hem met kracht en een luide vloek in de vullisbak  gekwakt. "Zo, dat is de straf voor je verlepte schoonheid" riep ik het gehavende lijk nog na. Euthanasie, op het juiste moment, dat is het toch allemaal?"...</p>
<p>&nbsp;</p> ]]></description>
<content:encoded>
<![CDATA[ <p>Parool Theater, zondag 19 juli - 21.00 uur<br />Sint Pieterspoortsteeg 33, 1012HM Amsterdam</p>
<p>Entree &euro; 7,50<br />reserveren: 020-5584444 of theater@parool.nl</p>
<p>Fragment uit de brief van 8 februari 1989: <br />..."Lieve Ricar: Ik heb vandaag een Amarilles vermoord. Ik pakte een schaar en hakte vol wreedheid en zonder mededogen in op de met sap gevulde stam. "jij gaat sterven", riep ik diabolisch, "jou ga ik  eigenhandig afmaken, killen, jij mooi, verlept monster!" Toen de Amarilles (hij was van een tere en kwetsbare roze-witte schoonheid, ik hield van hem) geen kik meer gaf heb ik hem met kracht en een luide vloek in de vullisbak  gekwakt. "Zo, dat is de straf voor je verlepte schoonheid" riep ik het gehavende lijk nog na. Euthanasie, op het juiste moment, dat is het toch allemaal?"...</p>
<p>&nbsp;</p> ]]>
</content:encoded>
<pubDate>2009-07-13T15:26:00+02:00</pubDate>
</item>
</channel>
</rss>
